ในช่วงตรุษจีนและวาเลนไทน์ที่ผ่านมา ผมได้ไปเที่ยวจังหวัดน่าน
จังหวัดเล็กๆที่อุดมไปด้วยวิถีชีวิตและวัฒนธรรมชุมชน
ที่สัมผัสได้ถึงความเรียบง่ายและความเจริญรุ่งเรืองตั้งแต่ครั้งอดีตกาล...

จังหวัดน่านเป็นจังหวัดที่เงียบสงบเนื่องจากการเดินทางไปยังเมืองน่าน
ต้องผ่านภูเขาเข้าไปพอสมควร การมาท่องเที่ยวจังหวัดน่าน
จึงเป็นความท้าทายเพื่อที่จะมาเยี่ยมชมจังหวัดเล็กๆแห่งนี้จริงๆ

น่านยังคงรักษาวิถีชีวิตและการดำรงชีวิตแบบดั้งเดิมได้เป็นอย่างดี
แม้จะมีความเจริญแทรกซึมเข้ามาบ้าง
แต่กลิ่นไอและความยึดมั่นในการดำรงชีวิตแบบเดิมก็ยังเหนียวแน่น
และสามารถพบเห็นได้ทั่วไป

ในตัวเมืองน่านเองจะมีวัดหลายวัดตั้งอยู่ในเขตเมืองอยู่หลายวัด
เหมาะแก่การท่องเที่ยวเชิงวัฒธรรมเป็นอย่างมาก
ซึ่งแต่ละวัดก็มีลักษณะของศิลปะวัฒนธรรมที่โดดเด่นสวยงามน่าเข้าไปเยี่ยมชม

การเดินทางมาเมืองน่านในครั้งนี้ อาจมีเวลาเพียงน้อยนิด
แต่ก็ได้รับรู้ถึงความน่าหลงไหลของเมืองที่แสนสงบแห่งนี้กลับไปมากมาย...

 

-----------------------------------------------------------------------------------------

 

เสาหลักเมืองน่าน... ตั้งอยู่ในบริเวณวัดมิ่งเมือง ซึ่งเสาหลักเมืองต้นนี้ ได้รับการบูรณะขึ้นมาใหม่หลั่งจากที่เสาหลักเมืองต้นเดิม ได้ทรุดโทรมไปตามกาลเวลา โดยยังคงรักษารุปแบบและลักษณะในแบบดั้งเดิมเอาไว้

 

 

วัดมิ่งเมือง... ตั้งอยู่ที่บ้านมิ่งเมือง ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน ลักษณะทางสถาปัตยกรรม ของวิหารหลังเดิม คงเป็นช่างฝีมือแบบสถาปัตยกรรมล้านนา ต่อมาภายหลังได้มีการบูรณะปรับปรุงซ่อมแซม เปลี่ยนแปลงรูปแบบ กลายเป็นสถาปัตยกรรม ที่ผสมผสานกับแนวความคิดสมัยใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจุดเน้น ที่เด่นชัดของวิหาร ก็คือ ลวดลายศิลปะปูนปั้นที่ประดับประดาตัววิหารได้สวยสดงดงามยิ่ง 

 

 

ลายปูนปั้น... ที่วิหารวัดมิ่งเมือง

 

พระประธานภายในวิหารวัดมิ่งเมือง

 

ภายในวิหารตกแต่งได้อย่างวิจิตรสวยงาม

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

จากเสาหลักเมืองและวัดมิ่งเมืองผมเดินข้ามถนนมาเล็กน้อย เพื่อเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์เมืองน่าน ประจวบเหมาะพอดีที่ภายในบริเวณพิพิธภัณฑ์มีการจัดงานจำหน่ายสินค้าพื้นเมืองเป็นวัดสุดท้ายพอดี ก็เลยได้เดินช๊อปปิ้งสินค้าพื้นเมืองและสิ่งประดิษฐ์ภูมิปัญญาล้านนาก็จนฉ่ำใจ

 

 

 

 

ข้าวซอยอร่อยเจ้านี้อร่อยมากๆครับ...

 

ชอบร่มสีแดงคันนี้... สวยงามโดดเด่นมากๆ :)

 

 

 

 

ส่วนหนึ่งของโคมไฟและตุงฝีมือชาวบ้านที่สวยงามมากๆ เห็นแล้วอยากทำขึ้นมาเลย

 

 

 

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติน่าน... เป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติประจำจังหวัดน่าน ตั้งอยู่ในบริเวณคุ้มของอดีตเจ้าผู้ครองนครน่านอาคารพิพิธภัณฑ์เดิมเป็นหอคำที่พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ พระเจ้าน่านทรงสร้างขึ้นเป็นที่ประทับ เมื่อพุทธศักราช 2446 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น มีมุขออกด้านหน้า หลังคามุงด้วยไม้แป้นเกล็ด เมื่อเจ้ามหาพรหมสุรธาดา เจ้าผู้ครองนครน่านองค์สุดท้ายถึงพิราลัย เจ้านายบุตรหลานของเจ้าผู้ครองนครน่านจึงไม้มอบหอคำหลังนี้พร้อมที่ดินทั้งหมดให้แก่รัฐบาล เพื่อใช้เป็นศาลากลางจังหวัดน่าน ปีพุทธศักราช 2475 ต่อมาเมื่อกระทรวงมหาดไทยได้ก่อสร้างศาลากลางจังหวัดขึ้นใหม่ กรมศิลปากรจึงได้ขอรับมอบอาคารหอคำ เพื่อให้เป็นสถานที่จัดตั้งพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน ขึ้นในปีพุทธศักราช 2517 และประกาศจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน ขึ้นในปีพุทธศักราช 2528 อย่างเป็นทางการ

ภายในเป็นที่ให้ความรู้เกี่ยวความเป็นมาและวิถีชีวิตรวมถึงการเป็นอยู่สิ่งของเครื่องใช้ของชาวน่าน ที่หาชมได้ยาก และยังเป็นที่เก็บรักษา "งาช้างดำ" สมบัติอันล้ำค่าของชาวน่านไว้อีกด้วย

 

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

วัดช้างค้ำวรวิหาร... อยู่ตรงข้ามพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติน่าน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1949 โดย พญาภูเข่ง ผู้ครองนครน่านในสมัยนั้น 

 

พระธาตุเจดีย์ช้างค้ำวรวิหาร เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีลิกธาตุไว้ภายใน

 

 

 พระประธานภายในพระอุโบสถวัดช้างค้ำ...

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

วันนี้ขอจบตอนที่หนึ่งเพียงเท่านี้ก่อนนะครับ...

ภาพยังไม่หมด เอนทรีหน้าผมจะพาไปเที่ยววัดภูมินทร์ วัดที่สวยงามอีกวัดหนึ่งที่มีชื่อเสียงมากๆ กับจิตรกรรมฝาผนังที่หาชมได้ยาก รวมถึงพระธาตุแช่แห้ง กำแพง